Een 44-jarige Tilburgse vrouw kwam twee jaar geleden met de fiets onder een grote vrachtwagen. Ze werd nog wel gereanimeerd, maar overleed nog dezelfde dag in het ziekenhuis aan haar verwondingen. De chauffeur van de betonmixer, die net van een bouwplaats kwam, had haar nooit gezien en reed over haar heen toen hij rechtsaf sloeg, zo bleek woensdag in de rechtbank in Breda.

De stemming in de rechtszaal was, uiteraard, bedrukt. De rechter stond uitgebreid stil bij het grote verlies voor de familie, die hun moeder, partner of dochter kwijt zijn. Maar hij had ook oog voor de nu 25-jarige vrachtwagenchauffeur, die dit dodelijke ongeluk natuurlijk nooit heeft gewild en soms snikkend tegenover de rechter zat.

De vrouw had twee kinderen in de basisschoolleeftijd en fietste op de Apenijnenweg in Tilburg-Zuid, tegenover recreatiebad Stappegoor. Een getuige zag hoe zij met haar fiets naast de cabine van de betonmixer ging staan en daar wachtte om over te steken.

De chauffeur stond al een tijdje stil op de kruising met de Stappegoorweg, tot hij rechtsaf kon slaan. Toen hij de bocht maakte, hoorde hij ineens geschreeuw. De vrouw was onder zijn betonmixer gekomen. Meteen bleek dat het goed mis was.

Foto: Toby de Kort/SQ Vision.

In de rechtbank ging het om de vraag of de chauffeur de vrouw had kunnen en ook had moeten zien. “Ik heb haar nooit gezien”, verklaarde de chauffeur. “Ik keek in alle spiegels, maar heb nooit een fietser gezien.”

Niet goed afgesteld
Volgens de officier had de chauffeur de vrouw wel móeten zien, zeker met zijn bovenspiegel aan de rechterkant, waarin je naast de cabine kunt kijken. Maar die spiegel leek niet goed afgesteld, concludeerde hij. Ook stond de cabine van de vrachtauto al ingedraaid om rechtsaf te slaan, waardoor er geen goed zicht naar achteren was. De vrouw stond er al even, maar toch zag de chauffeur haar niet. Toen hij rechtsaf de Stappegoorweg opreed, sleurde hij haar mee.

En dus vond de officier dat de chauffeur wel iets te verwijten was. In juridische taal heet dat ‘gevaar op de weg veroorzaken’, de laagste graad van schuld. Over een straf kon hij kort zijn: “Ik heb niet het gevoel dat straf hier iets gaat helpen”, zei hij. “Meneer heeft een blanco strafblad en zit er ook heel erg mee wat er is gebeurd.”

Geen taakstraf
Een taakstraf vond de officier niet op zijn plaats bij zo’n ongeluk en dus eiste hij een boete van 1000 euro. De advocaat van de chauffeur pleitte voor vrijspraak. Volgens haar kun je niet altijd alles zien en was dit letterlijk een ongeluk. “Hij heeft gedaan wat hij moest doen en alle kanten op gekeken. Hem valt geen verwijt te maken.”

De kantonrechter trok zich even terug en kwam terug met zijn oordeel: De chauffeur had toch beter moeten kijken. “Uit het dossier blijkt niet dat het onmogelijk was om de fietsster te zien. Die ene spiegel stond bijvoorbeeld ook niet helemaal goed. Bovendien kwam de vrouw later aanfietsen en had hij haar toen wellicht kunnen zien.”

Boete
Maar qua straf was de kantonrechter een stuk milder. De chauffeur mocht zijn rijbewijs houden en kreeg een boete van 500 euro, maar dan geheel voorwaardelijk. Die hoeft hij pas te betalen als hij binnen een jaar opnieuw in de fout gaat.

De bouw van het appartementencomplex langs de Stappegoorweg is bijna af en de bouwplaats met zwaar verkeer zal binnenkort worden opgeheven. Wrang genoeg kwamen er pas verkeersregelaars ná de dodelijke aanrijding.