Wout van Aert mocht na de zevende Vuelta-etappe voor het eerst deze ronde het podium op. Helemaal tevreden was de Belg met zijn derde plaats niet, maar zijn lange aanval leverde hem wel een andere mooie beloning op: de groene puntentrui.

Van Aert beseft dat hij in een bergetappe niet kan wachten tot de finale om punten te verzamelen. Daarom koos hij al vroeg voor de aanval. “Ik denk dat ik in zulke ritten alleen punten kan pakken vanuit de vlucht en wanneer de klimmers jasjes moeten uitdoen in de tussenstukken”, verklaarde Van Aert bij Sporza. “Het was een dag waarop ik heel goede benen had.”

Die aanpak wierp zijn vruchten af. Van Aert verzamelde voldoende punten om de leiding in het puntenklassement over te nemen en mocht na afloop het echte groen aantrekken. “Niks komt vanzelf in het leven”, vatte hij zijn dag samen.

Toch zat er mogelijk nog meer in. Op de laatste beklimming bleken de Noorse ploegmaats Andreas Leknessund en Tobias Halland Johannessen sterker. Van Aert hield uiteindelijk de derde plaats over aan zijn lange dag in de aanval.

Waarom Van Aert bleef meewerken

Achteraf vroeg de Belg zich af of hij zijn krachten iets meer had kunnen sparen. “Misschien zat er een tikkeltje meer in als ik in mezelf had geloofd.” Toch zou een zuinigere koers volgens hem ook een groot risico hebben ingehouden.

De vijf vluchters hielden hun avontuur namelijk overeind door zonder veel tactische spelletjes samen te werken. Van Aert wilde die verstandhouding niet verstoren. “Als ik niet meewerk, dan begint de rest ook minder te werken en komen we misschien helemaal niet tot de laatste klim.”

Daarom kan hij uiteindelijk leven met het resultaat. “Ik denk dat het een eerlijke koers was en dat Leknessund een verdiende winnaar is”, aldus Van Aert. De Noor was in de finale simpelweg sterker en trok de overwinning naar zich toe.