Op 22 augustus vorig jaar kwam een 35-jarige motorrijder om het leven in Zevenbergen. Hij werd aangereden door een toen 63-jarige man uit Zevenbergen die hem nooit had zien aankomen. Maar woensdag bleek in de rechtbank in Breda dat daar ook wel een reden voor was.

Op die mooie, zonnige vrijdag, reed de man uit Zevenbergen in zijn bestelwagen over de Hazeldonkse Zandweg naar huis. Hij zag een boer die aan het hooien was en stopte om te vragen of hij daar later met zijn metaaldetector mocht zoeken. Tevreden met de toestemming wilde hij vanaf de inrit weer linksaf de weg opdraaien, maar dat ging vreselijk mis.

“Ik hoorde een enorme klap”, vertelde de inmiddels 64-jarige man licht geëmotioneerd in de rechtbank. “Ik ging kijken en zag de motorrijder liggen. Ik ben bij hem gaan zitten, maar hij zakte weg.” Reanimatie mocht niet meer baten.

Uit het onderzoek van de politie kwamen twee aanklachten: de man had geen voorrang verleend aan de motorrijder en hij had het kalmeringsmiddel diazepam in zijn bloed. Alle reden voor justitie om de man te vervolgen voor het veroorzaken van een dodelijk verkeersongeval.

Onderzoek politie
Maar de rechtszaak liep heel anders. Uit het onderzoek van de politie bleek ook dat de motorrijder gruwelijk hard had gereden. Kort voor het ongeluk reed hij ruim 160 kilometer per uur, waar je 80 mag, en met zo’n snelheid hoef je als bestuurder geen rekening te houden, oordeelde de officier.

De automobilist verklaarde al meteen na het ongeluk dat hij de motorrijder nooit heeft gezien, maar ook al had hij hem wél gezien, dan nog had hij daar geen rekening mee hoeven houden, vond de officier. En ook het kalmeringsmiddel in het bloed vond de officier van justitie bij nader inzien geen reden om een straf te eisen, omdat de man dat middel al meer dan twintig jaar slikt en iedereen het er wel over eens is dat het dan weinig invloed meer heeft. En dus werd vrijspraak geëist tegen de man uit Zevenbergen voor het dodelijke ongeluk.

De advocaat van de man pleitte ook voor vrijspraak. Ook hij zag geen verband tussen de medicatie en het ongeluk. En ook over het niet verlenen van voorrang was hij duidelijk. “Er zit een grens aan wat je mag verwachten. Je kunt er geen rekening mee houden dat een motorrijder zo hard rijdt. In twee seconden reed die bijna honderd meter”, legde hij uit. “Als de motorrijder iemand had doodgereden, dan had hij voor de rechter gestaan.”

Spreekrecht weduwe
De weduwe van de motorrijder denkt er, getuige haar spreekrecht, heel anders over. Zij bleef achter met twee jonge zoontjes. Zij meende dat het handelen van de man uit Zevenbergen heeft geleid tot de dood van haar man en dat de automobilist niet zijn verantwoordelijkheid heeft genomen in het verkeer. Hij had voorrang moeten geven, vindt ze.

De rechtbank zal hoogstwaarschijnlijk meegaan met de eis tot vrijspraak. De automobilist is sinds het ongeluk zijn rijbewijs kwijt, want dat werd ingetrokken door het CBR. Voorlopig rijdt de 64-jarige Zevenbergenaar met een bromfietsrijbewijs rond, dat hij mocht halen van het CBR. Volgend jaar kan hij na een keuring eventueel zijn grote rijbewijs weer halen.

De rechtbank doet uitspraak in deze zaak op 4 november.

Hier lees je alle verhalen van Omroep Brabant over misdaad en criminaliteit.