Zangeres Jerney Kaagman is op 79-jarige leeftijd overleden. Dat meldt haar familie donderdag. Ze werd bekend als frontvrouw van de band Earth & Fire, waarmee ze in de jaren 70 en 80 meerdere hits scoorde. Ook was ze jarenlang jurylid van de talentenjacht Idols. Ze leed aan de ziekte van Parkinson.
De uitvaart heeft op haar verzoek donderdagmiddag in besloten kring plaatsgevonden.
De zangeres werd in 1969 gevraagd bij de Haagse popgroep Earth & Fire. Een enorm succes: Kaagman bereikte tweemaal kortstondig de hoogste positie in de Top 40 én de Top 30 met Memories en Weekend. De band ging in 1983 uit elkaar, waarna ze twee soloalbums maakte. In 1987 maakte Earth & Fire een korte comeback. Kaagman was later voorzitter van Stichting Conamus, die tegenwoordig Buma Cultuur heet.
Kaagman maakte in 2012 bekend dat ze sinds 2007 aan de ziekte van Parkinson leed. De zangeres kreeg tijdens haar tijd bij Idols (van 2002 tot 2008) vaak te horen dat ze emotieloos keek. Dat bleek achteraf te verklaren door haar ziekte. Datzelfde jaar stopte ze definitief met optreden.
Kaagman stond in 2017 na lange tijd weer op het podium met de overige bandleden van Earth & Fire. Ze nam met onder meer de broers Chris en Gerard Koerts en de drie voormalige bassisten Theo Hurts, Bert Ruiter en Hans Ziech de cd-box Memories in ontvangst. Ze kregen het eerste exemplaar van de box, met alle albums die Earth & Fire maakte, tijdens de première van een voorstelling over de band.
Bassist Bert Ruiter was tevens de partner van Kaagman. Hij overleed in 2022 op 75-jarige leeftijd. De twee waren bijna 50 jaar samen.
Lees ook: Hoe herken je parkinson? ‘Ziekte begint vaak met andere symptomen dan trillen’
In 2023 won de zangeres nog een prijs voor haar oeuvre. Kaagman nam de Lifetime Achievement Award, die muziekjournalist Martin Reitsma in het leven had geroepen, in ontvangst uit handen van gitarist Jan Akkerman. Ze was erg blij met de prijs. „Geweldig om dit nu mee te maken en ik ben heel blij met dit eerbetoon”, zei Kaagman destijds.
De laatste jaren bleef het stil rondom Kaagman. Ze leefde een teruggetrokken bestaan in Blaricum en had permanente zorg nodig vanwege haar ziekte.
