Schilde/DeurneWanneer Antwerp zondag de competitie op de Bosuil hervat tegen promovendus SK Beveren, volgt in de vijftiende minuut een bijzonder moment. Supporters zullen You’ll never walk alone inzetten als eerbetoon aan de 15-jarige Matt Van den Bouwhuysen uit Schilde. Het voetbaltalent kwam begin juli om het leven tijdens een vakantie in Spanje. “Zolang we over hem kunnen praten, schrijven of zingen, blijft hij leven.”

Matt overleed op 1 juli nadat hij tijdens een duik in een zwembad in het Spaanse Calpe zwaargewond raakte. Zijn plotse overlijden liet niet alleen familie en vrienden verweesd achter, maar ook heel wat ploegmaats en supporters. Enkele vrienden namen daarom het initiatief om Matt tijdens de eerste thuismatch van Antwerp te herdenken. Via supportersgroepen en de Federatie Antwerp Supportersclubs kreeg de oproep snel weerklank. Ook Royal Antwerp zal zondag op gepaste wijze stilstaan bij het eerbetoon.

Voor vader David (59) betekent het eerbetoon veel. “Dat wordt een heel emotionele zondag”, vertelt hij. “Ik zit nog altijd op een rollercoaster. Ik heb dagen waarop het iets beter gaat, maar evengoed momenten waarop ik plots begin te huilen. Maar ik vind het ontzettend belangrijk dat Matt niet vergeten wordt.”

Matt was een trouwe Antwerp-supporter. Samen met zijn vader trok hij geregeld naar de Bosuil. “Dat waren onze vader-zoonmomenten”, vertelt David. “Hij keek enorm uit naar de wedstrijden. We hebben ooit zelfs een kartonnen bord gemaakt met een boodschap in het Japans om het shirt van Koji Miyoshi te vragen. Dat is toen ook gelukt. Dat truitje was voor hem iets heel bijzonders.”

Echte teamspeler

Naast zijn liefde voor Antwerp leefde Matt vooral voor voetbal. Hij doorliep verschillende jeugdclubs en maakte deze zomer de overstap naar Westerlo. David trainde zijn zoon jarenlang zelf. “Matt droomde ervan profvoetballer te worden. Hij was enorm gedisciplineerd. Regen, wind of sneeuw: hij wilde altijd trainen. Maar wat hem vooral typeerde, was zijn karakter”, zegt David met enige trots. Hij illustreert dat met een veelzeggende anekdote. “Hij kwam alleen voor doel en kon zelf scoren, maar legde de bal liever breed zodat een ploegmaat het doelpunt kon maken. Hij haalde daar meer voldoening uit dan uit zelf scoren. Zo was hij. Een echte teamspeler.

Matt stond nooit graag in de belangstelling, gaat David verder. “Hij zou dit eerbetoon eigenlijk verschrikkelijk gevonden hebben”, glimlacht hij door zijn verdriet heen. “Maar hij verdient het wel. Hij had een hart van goud. Hij stond altijd klaar voor anderen.”

De voorbije weken kreeg de familie veel steun van vrienden, ploegmaats en supporters. “Zijn ploegmaats sturen me nog geregeld een berichtje om te vragen hoe het gaat”, zegt David. “Pas nu besef ik hoeveel mensen hem graag zagen. Hij was nog geliefder dan ik ooit had durven te denken.” Voor zondag hoopt hij vooral dat de supporters Matt nog één keer in hun hart sluiten. “Zolang zijn naam blijft klinken, blijft hij een stukje bij ons”, besluit David. “En daarvoor ben ik iedereen ontzettend dankbaar.”