De opluchting was groot bij Wout van Aert na zijn overwinning in de dertiende etappe van de Vuelta a España. De Belg moest er bijna twee weken op wachten, maar kon in Loja eindelijk zijn eerste ritzege van deze Ronde van Spanje vieren. Niet veel later zocht hij meteen contact met zijn gezin.
Van Aert rondde een sterk tactisch optreden van Visma | Lease a Bike af. De Nederlandse ploeg zat met meerdere renners mee in de omvangrijke vlucht en speelde die numerieke meerderheid in de finale perfect uit. Uiteindelijk plaatste Van Aert op 3,5 kilometer van de finish zelf de beslissende aanval.
Na afloop gingen zijn gedachten echter eerst naar het thuisfront. “Ik had net nog een belletje met mijn zoons en Sarah. Hun steun geeft me de energie die ik nodig heb voor dit soort prestaties, dus ik wil ze heel graag even de groeten doen”, vertelde een tevreden Van Aert.
Van Aert legt ploegenspel uit
Ook tactisch viel vrijwel alles op zijn plaats. Met Matthew Brennan en Bruno Armirail had Van Aert twee belangrijke ploeggenoten vooraan. “Het idee was om mee te springen in de vroege vlucht. Het was een lastige etappe om te controleren en we wisten dat mannen als Matthew en Bruno er ook bij zouden zitten. We wilden met meerdere ploeggenoten vooraan zitten, zodat we het tactisch konden uitspelen. Dat pakte perfect uit.”
Vooral de aanwezigheid van Brennan bleek belangrijk. Daardoor hoefde Van Aert lange tijd niet zelf het initiatief te nemen. “Bruno en ik konden een groot deel van de dag meegaan in de wielen, omdat we Matthew al vooraan hadden zitten.”
Eenmaal terug bij de voorste renners begon Visma | Lease a Bike de concurrentie onder druk te zetten. “Als je met Matthew in zo’n groep zit, hebben we allebei de kwaliteiten om te winnen, maar we zijn ook bereid om ons voor elkaar op te offeren. We bleven aanvallen, en de beslissende demarrage was raak.”
Dit zag Van Aert wat anderen niet zagen
Die aanval op 3,5 kilometer van de finish was bepaald geen ingeving van het moment. Van Aert had de finale vooraf nauwkeurig bestudeerd en wist precies waar een mogelijkheid lag. “Ik had het profiel bestudeerd en wíst dat er nog een klein knikje omhoog zat vlak voor het dorp. Op dat specifieke punt beginnen veel renners al aan de sprint te denken”, verklaarde hij.
Precies daar sloeg Van Aert toe. Alleen Valentin Paret-Peintre kon volgen. “Als je dan een gat weet te slaan, wil niemand het meer dichtrijden voor een ander. Het was dicht genoeg bij de finish om het risico waard te zijn.”
Paret-Peintre werkte vervolgens mee en het duo bleef uit handen van de achtervolgers. In de sprint stond er uiteindelijk geen maat op Van Aert. Daarmee boekte de Belg zijn eerste overwinning van deze Vuelta en alweer zijn vijftiende ritzege in een grote ronde.
