Een legendarische klim met een legendarische winnaar. Tadej Pogacar toonde op Alpe d’Huez opnieuw wie de beste renner ter wereld is. Op ruim twaalf kilometer van de top knalde hij weg uit de favorietengroep. Hij ruimde alle vluchters op en vloog naar de overwinning. Evenepoel deed een goede zaak voor de tweede plaats.
Op voorhand werd er getwijfeld aan de gezondheid van Pogacar. Bij UAE waren er verschillende zieken en er deden zelfs geruchten de ronde dat de Sloveense gele trui ook ziek was. Maar op Alpe d’Huez drukte hij alle geruchten de kop in.
Van bij het startschot stond het voorwiel naar boven en dat kostte Tim Wellens meteen de kop. Onze landgenoot werd gisteren ziek en is duidelijk nog niet hersteld. Op die manier kon hij weinig betekenen voor zijn kopman Tadej Pogacar. Wie wel een wonderlijke herrijzenis kende, was Adam Yates. De ploegmaat van Wellens was de voorbije twee dagen ook ziek en kwam altijd ver na de rest binnen. Maar vandaag maakte hij plots deel uit van een 42-koppige kopgroep.
Hij werd onder meer vergezeld door de twee protagonisten voor de bolletjestrui, Richard Carapaz en Valentin Paret-Peintre, de nummer zeven in het klassement, Lenny Martinez en de onvermoeibare Mads Pedersen. Tiesj Bennoot was de enige Belgische vertegenwoordiger. Hij moest proberen om later in de etappe nog van dienst te zijn voor zijn kopman Paul Seixas.
In het peloton nam UAE Team Emirates-XRG, ondanks de grote ziekenboeg, de koers in handen, maar al snel liep de kloof op tot bijna vier minuten. Red Bull-Bora-Hansgrohe besloot om een handje toe te steken in functie van Remco Evenepoel.
Op de eerste twee beklimmingen van de dag ging de strijd tussen Carapaz en Paret-Peintre voor de bolletjestrui verder. En wat we al enkele dagen te zien kregen, werd bevestigd. De Fransman is simpelweg explosiever en pakte twee keer de volle buit. Hij wipte zo virtueel over Pogacar in het bergklassement.
Na de top van de Col du Noyer, de tweede klim van de dag, volgde een relatieve recuperatiefase van ruim 60 kilometer. Na de afdaling trokken de renners over golvend terrein richting het voorgerechtje van Alpe d’Huez, de Col d’Ornon, een loper van 5,5 kilometer aan 6,2%.
