Leah Thys (81) lijdt aan een ongeneeslijke longziekte die haar steeds meer beperkt. Dat vertelt de ‘Thuis’-actrice in een interview met ‘De Zondag’. Thys beseft dat haar gezondheid alleen maar verder zal achteruitgaan, maar zegt niet bang te zijn voor de dood. “Dat het einde nadert, daar heb ik vrede mee.”

Leah Thys vertelt dat ze aan COPD lijdt, een chronische ziekte waarbij de longen beschadigd zijn. Daardoor kan ze moeilijker ademen en krijgt ze sneller last van benauwdheid. “De realiteit is dat het alleen maar slechter zal worden”, vertelt ze in de krant. “Je krijgt om de paar weken een opstoot. Dan heb je te weinig zuurstof in je lichaam en moet je naar het ziekenhuis.”

De actrice moet daardoor erg voorzichtig omgaan met haar energie en regelmatig een aerosol gebruiken om haar luchtwegen open te houden. “Het is geen lachertje”, benadrukt ze. “Zeker voor een zelfstandige vrouw als ik is het niet makkelijk om te aanvaarden. Ik heb echt moeten leren om hulp te vragen. Gelukkig kan ik rekenen op mijn zus, mijn buren, vriendinnen en zelfs enkele oud-studenten. Ja, dat is mooi.”

Wil je de dagelijkse nieuwsbrief ontvangen?

Verstuur

“De dood hoort bij het leven”

Hoewel haar gezondheid achteruitgaat, kijkt Thys zonder angst naar de toekomst. “Ik ben klaar voor wat komt. De dood hoort bij het leven. Dat ook voor mij het einde nadert, daar heb ik vrede mee. Het is onvermijdelijk.”

Niet de dood, maar het aftakelingsproces vindt ze moeilijker om te accepteren. “Het is het ouder worden dat niet leuk is, dat moeilijk te aanvaarden is. Dingen niet meer kunnen doen, wat is daar leuk aan? Ik ben zelfs grote voorstander van euthanasie. Een mens moet zelf kunnen beslissen wanneer het genoeg is geweest.”

“De smaak van het leven is mij ontnomen”

Ondanks haar fysieke beperkingen probeert Thys het beste van het leven te maken. Dat is niet altijd eenvoudig sinds haar echtgenoot Jos vijf jaar geleden overleed aan de gevolgen van covid. “Die dag is de smaak van het leven mij ontnomen”, vertelt ze. “Een smaak die maar heel moeilijk terugkeert. Omdat de breuk te groot is. Vijftig jaar lang waren wij compagnons de route.”

De actrice draagt bovendien nog altijd een schuldgevoel met zich mee, omdat zij het coronavirus als eerste opliep. “Ik had het virus eerst, hij heeft het van mij gekregen. Ik zei nochtans: ‘Ik ga in de logeerkamer slapen en we proberen elkaar zo weinig mogelijk te zien.’”

De poging om haar echtgenoot te beschermen, mocht helaas niet baten. “Dat is niet gelukt. Het hing al in het huis. Ik wou zo graag dat het anders was gelopen. Ik wou niet dat hij stierf.”