Het Openbaar Ministerie heeft vijf jaar gevangenisstraf en tbs met dwangverpleging geëist tegen een 55-jarige man uit Rotterdam die wordt verdacht van de verkrachting van een 7-jarig meisje in het Zuiderpark. Het gaat om Marinus L.

Volgens het OM werd het meisje in augustus vorig jaar tijdens het zoeken naar kikkers het riet in getrokken, waar zij werd verkracht. Daarnaast wordt de verdachte in verband gebracht met een eerder zedendelict uit 2011.

Het destijds 7-jarige meisje, afkomstig uit Oekraïne, was op 12 augustus 2025 samen met haar moeder in het Zuiderpark in Rotterdam. Terwijl haar moeder even haar ogen sloot, ging het meisje op zoek naar kikkers. Korte tijd later kwam zij huilend terug, met haar onderbroek nog omlaag.

Ze vertelde haar moeder dat een naakte man haar op de grond had gedrukt. Toen ze haar moeder wilde roepen, hield hij zijn hand op haar mond. Volgens het meisje had de man haar onderbroek uitgetrokken en handelingen verricht bij haar vagina. Haar moeder schakelde direct de politie in, waarna een grootschalig onderzoek werd gestart.

Tijdens het onderzoek werd op meerdere plekken op en in het lichaam van het slachtoffer DNA aangetroffen. Dat leidde de politie uiteindelijk naar een 55-jarige Rotterdammer. Volgens het OM straalde zijn telefoon aan bij een zendmast in de buurt van het Zuiderpark en tonen camerabeelden dat hij kort na het incident weer thuiskwam.

Het OM noemt de verklaring van het meisje ‘gedetailleerd, consistent en authentiek’. Die verklaring wordt volgens justitie ondersteund door het DNA-materiaal, camerabeelden en telefoongegevens. Daarom is het OM ervan overtuigd dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan verkrachting, aanranding en vrijheidsberoving.

Tijdens de rechtszaak gaf de verdachte vrijwel nergens antwoord op. Op vragen van de rechtbank reageerde hij steeds met: “Geen antwoord.” Ook tijdens de politieverhoren beriep hij zich op zijn zwijgrecht.

Alleen tegenover een psycholoog legde hij een verklaring af. Daar zei hij volgens Rijnmond: “Zij kwam daar, het gebeurde gewoon, impulsief. Dat soort dingen moet ik niet doen, ik schaam mij. Ik kan mij wel voor de kop schieten.”

Op de vraag wat hij met het meisje had gedaan, antwoordde hij: “Alleen haar betast.”

Zijn advocaten stellen echter dat deze verklaring onder druk van de psycholoog tot stand is gekomen en daarom niet gebruikt mag worden.

De verdediging zet ook vraagtekens bij het DNA-bewijs. Advocaat Tirza Joemman zei tijdens de behandeling: “Op de venusheuvel en de onderbroek van het meisje is DNA van een derde persoon gevonden, van een onbekende man. Dat kan net zo goed de dader zijn, maar het Openbaar Ministerie heeft dat alternatieve scenario niet onderzocht.”

Volgens de verdediging kan het DNA van de verdachte door een toevallige, oppervlakkige ontmoeting op het slachtoffer terecht zijn gekomen. Het OM wijst erop dat de verdachte daar zelf geen verklaring voor geeft, omdat hij blijft zwijgen.

Het meisje, dat met haar familie uit Oekraïne naar Nederland vluchtte, ondervindt nog altijd de gevolgen van het misdrijf. Door lange wachtlijsten kon zij pas een jaar later beginnen aan traumabehandeling.

Advocate Angélica Hamers sprak in de rechtbank van ‘een hartverscheurend verhaal’. |Een 7-jarig meisje dat vol verwondering naar kikkers kijkt. Onbezorgd, nieuwsgierig. En dat dan op zo’n kwetsbaar moment dit gebeurt. Het is ook zo schrijnend dat de ouders haar juist zo graag wilden beschermen en daarom voor de veiligheid naar Nederland zijn gevlucht.”

Toen het DNA van de verdachte in de databank werd opgenomen, kwam er ook een match met een zedenzaak uit 2011 in Rotterdam-Zuid. Destijds werd een meisje gevolgd naar een gang met kelderboxen, waar de verdachte volgens het OM de deur sloot en haar van haar vrijheid beroofde. Hij zou zichzelf toen hebben bevredigd. Het zedendelict zelf is inmiddels verjaard, maar de vrijheidsberoving niet.

Volgens justitie laten beide zaken zien dat sprake is van een ernstig gevaar voor de samenleving.

“Deze zaak draait om veiligheid”, citeert NU.nl de officier van justitie. “De veiligheid van jonge meisjes en vrouwen. Het probleem ligt niet bij het meisje, dat in haar eentje kikkers ging zoeken. Het probleem ligt niet bij haar moeder, die even haar ogen dicht deed. Het probleem ligt bij verdachte.”

Het OM wijst er daarnaast op dat de man eerder is veroordeeld voor schennispleging, in 1997, 2002, 2010 en 2015. Een behandeling sorteerde niet het gewenste effect.

Daarom eist het OM naast vijf jaar gevangenisstraf ook tbs met dwangverpleging. De advocaten van de verdachte vinden dat daarvoor onvoldoende juridische grondslag bestaat en vragen om volledige vrijspraak.

De rechtbank in Rotterdam doet op 28 juli uitspraak.