Jason Bhugwandass, die misstanden in jeugdzorg onthulde, op 28-jarige leeftijd overleden

Jason Bhugwandass (28) is niet meer. Hij werd bekend door zijn strijd tegen misstanden in de gesloten jeugdzorg. Met zijn rapport Eenzaam Gesloten bracht hij als ervaringsdeskundige ernstige misstanden op zwaar beveiligde jeugdzorgafdelingen aan het licht. Mede naar aanleiding van dat rapport werden deze afdelingen in 2024 definitief gesloten. Ook de documentaire Jason, die in 2021 verscheen, maakte diepe indruk.

Een van zijn laatste wensen ging dinsdag in vervulling dankzij Stichting Ambulance Wens. Tussen de buien door kon Jason samen met familie en vrienden nog een keer naar het strand. “Een heftige, maar ook hele mooie wens. Op je 28ste zo ziek zijn is nauwelijks voor te stellen. Juist dan zijn foto’s samen met de mensen die je lief zijn ontzettend waardevol”, schrijft de stichting op Facebook.

Strijd kostte hem veel 

Jason kampte volgens zijn familie al jarenlang met PTSS-klachten. Zijn gezondheid verslechterde na de publicatie van zijn laatste rapport, Eenzaam Gestorven. Hij kreeg te maken met een functionele neurologische stoornis en het Lance-Adams Syndroom, een aandoening die ontstaat na zuurstoftekort met ongecontroleerde spiersamentrekkingen en problemen met de motoriek als gevolg.

Daardoor was Jason de laatste weken niet meer in staat om zelfstandig te wonen. ‘Zijn jarenlange strijd voor een betere jeugdzorg had hem psychisch en lichamelijk veel gekost’, schrijven zijn nabestaanden.

In 2018 sprak RTL Nieuws Jason voor een zondaginterview. Hij stond toen aan het begin van zijn strijd tegen de gesloten jeugdzorg. Hij vertelde hoe het mis ging toen hij in de tweede klas van het vwo zat. “Ik maakte grappen, lachte met vrienden, maar kon niet goed omgaan met mijn emoties”, vertelde hij. Een maand voordat hij 17 werd, belandde hij vastgebonden op een brancard op de spoedeisende psychiatrie.

Hij groeide op in een gezin dat hij zelf als ‘drama’ omschreef. Zijn vader was alcoholist en agressief. Jason had twee oudere broers; toen hij 11 was, kwam er nog een broertje bij. Er was voortdurend ruzie thuis. “Als je m’n moeder niet meetelt, is iedereen wel een keer uit huis getrokken door een stel politieagenten. De hulpverlening had ons gezin in beeld, dat kon niet anders.”

19 uur in de isoleercel

Toen Jason niet meer sprak, zich op zijn kamer opsloot en zichzelf begon te verwonden, werd hij opgenomen op de spoedeisende psychiatrie. In dertien maanden tijd zat hij in vijf verschillende gesloten jeugdzorginstellingen. Daar belandde hij talloze keren in de isoleercel. Zijn donkerste periode beleefde hij in wat hij het ‘afvoerputje van de jeugdzorg’ noemde. “Ik werd er standaard opgesloten op mijn kamer. Op goede dagen zat ik er 19 uur, op slechte 22. Vier maanden lang.” 

In een later interview met RTL Nieuws zei hij: “Ik functioneerde ook niet, dat geef ik meteen toe. Maar als je al gek wordt in je hoofd, word je in je eentje in een isoleercel nóg gekker. Het had beter gewerkt als een begeleider rustig met me had gepraat.”

In 2018 begon Jason aan zijn strijd om de gesloten jeugdzorg te veranderen. In 2021 volgde regisseur Maasja Ooms hem voor de documentaire Jason. Daarin vertelde hij openhartig over het trauma dat hij opliep toen hij als suïcidale tiener in de gesloten jeugdzorg werd opgenomen. De film won op het IDFA de prijs voor Beste Nederlandse Film.

Eenzaam Gesloten

In 2024 bracht hij het rapport Eenzaam Gesloten uit. Daarin kwamen 51 jongeren aan het woord die tijd hadden doorgebracht in de zwaarste vorm van jeugdzorg die Nederland kende. Ze vertelden over vernederingen, scheldpartijen en een grimmige sfeer. Sommigen zaten meer dan twintig uur per dag op hun kamer. Ook was er volgens hen nauwelijks aandacht voor hun psychiatrische problemen.

“Ik haat het dan ook als mensen mij een boegbeeld noemen”

Anderhalve maand na de publicatie werden alle ZIKOS-afdelingen gesloten. Jason werd vaak het boegbeeld van de strijd tegen misstanden in de gesloten jeugdzorg genoemd. Zelf had hij die rol nooit gezocht. “Ik haat het dan ook als mensen mij een boegbeeld noemen. Van mij mogen jullie allemaal op een poster, maar dit is geen correcte presentatie van mijn activisme”, schreef hij op LinkedIn.

Op het strand nam Jason afscheid van familie en vrienden.
Op het strand nam Jason afscheid van familie en vrienden.

Twee maanden geleden schreef Jason dat hij in een verpleeghuis woonde en dat zijn lichaam er langzaam mee ophield. “Mijn strijd is gestopt, omdat mijn lichaam is gestopt. Dat staat niet los van de bagger die ik over mij heen heb gekregen de afgelopen jaren. Ik hoop dat jullie er nooit achterkomen met wat voor gigantische offers mijn werk gepaard is gegaan. De afgelopen weken ontving ik honderden kaartjes. Mijn hart voelt sindsdien zacht, waarvoor oneindig dank. Ik heb mij zo geliefd gevoeld.”

Related Posts

SCHANDAAL IN DEN HAAG! HET KABINET TRAPT DE TWEEDE KAMER KEIHARD OP ZIJN TEEN! Het is een politieke aardbeving die elk democratisch hart sneller doet kloppen! Kamervragen…

Het Europees kampioenschap veldrijden in Zeddam blijft de gemoederen beroeren, ook bijna twee weken na de bijzonder omstreden finale bij de vrouwen. Marie Schreiber leek op zaterdag…

De terugkeer van Ceylin Alvarado in het veld is niet helemaal verlopen zoals gehoopt. De Nederlandse kampioene eindigde zaterdag als derde in Lokeren, maar kwam onderweg hard…

De terυgkeer vaп Ceyliп Alvarado iп het veld is пiet helemaal verlopeп zoals gehoopt. De Nederlaпdse kampioeпe eiпdigde zaterdag als derde iп Lokereп, maar kwam oпderweg hard…

Ceyliп del Carmeп Alvarado maakt zaterdag haar reпtree iп het veldrijdeп. De Nederlaпdse kampioeпe moest de afgelopeп wekeп пoodgedwoпgeп vaпaf de zijlijп toekijkeп пa haar val op…

Laurens Sweeck beleeft een bijzonder moeizame start van het veldritseizoen. Waar de 32-jarige Belg vorig jaar rond deze tijd nog de Jaarmarktcross won, blijft hij nu ver…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You cannot copy content of this page