In Brugge nadert het assisenproces tegen Chris Vanhaverbeke (48) zijn beslissende fase. De aardappelboer uit Waardamme, bij Oostkamp, staat terecht voor de dood van zijn twee dochtertjes Maud (8) en Ona (5) in november 2022. Daarnaast wordt hij ervan beschuldigd dat hij geprobeerd zou hebben zijn ex-vrouw om het leven te brengen.
Tijdens het proces kwamen de gebeurtenissen van 16 november 2022 uitgebreid aan bod. Vanhaverbeke had die middag zijn twee dochters van school gehaald. Volgens zijn eigen verklaringen had hij op dat moment al besloten dat hij hen zou doden. Hij vertelde dat een zitting bij de familierechtbank, twee dagen eerder, voor hem een belangrijk keerpunt was geweest. Hij kreeg naar eigen zeggen niet de gewenste week-weekregeling voor de kinderen en voelde dat hij alles dreigde te verliezen.
De meisjes werden later door verstikking om het leven gebracht. Uit het onderzoek bleek dat hun doodstrijd enkele minuten heeft geduurd. Tijdens verschillende verhoren vertelde Vanhaverbeke uitvoerig over wat er die middag was gebeurd. Zijn verklaringen zorgden voor grote emoties in de assisenzaal, waar ook de moeder van de kinderen aanwezig was.
Vanhaverbeke verklaarde dat hij al langer met het idee speelde om zijn dochters te doden, maar dat hij pas kort voor de feiten definitief besloot om zijn plannen uit te voeren. Uit het onderzoek bleek bovendien dat hij vooraf informatie had opgezocht over verstikking en intrafamiliaal geweld. Ook waren er aanwijzingen dat hij voorafgaand aan de feiten meerdere voorbereidingen had getroffen.
Na de dood van de meisjes zou hij ook een einde aan zijn eigen leven hebben willen maken. Hij begaf zich naar zijn tractor, waar onder meer een touw, een PMD-zak en spanbandjes werden aangetroffen. Uiteindelijk zette hij die poging niet door. Tijdens zijn verhoren gaf hij toe dat hij in die periode al verschillende plannen in zijn hoofd had en dat hij veel informatie had opgezocht.
Ook zijn relatie met zijn ex-vrouw kwam uitgebreid aan bod. Volgens Vanhaverbeke was de relatie al langere tijd problematisch. Hij gaf toe dat hij haar eerder had geslagen, waarna zij hem verliet. Hij verklaarde dat hij boos, gefrustreerd en radeloos was en haar nog steeds graag zag. Tegelijkertijd bleef hij ontkennen dat hij haar daadwerkelijk wilde doden.
Het onderzoek bracht ook verschillende elementen aan het licht die de speurders verder onderzochten. Zo zou Vanhaverbeke na de dood van zijn dochters geprobeerd hebben de zoektocht naar hen te bemoeilijken. Er was daarnaast discussie over de elektriciteit in de woning en over de vraag of hij zijn ex-vrouw op die manier in gevaar wilde brengen. Vanhaverbeke ontkende dat hij haar wilde elektrocuteren.
Tijdens het proces werd ook duidelijk hoe zwaar de gebeurtenissen wegen op de moeder van Maud en Ona. Zij is tijdens de zittingen aanwezig en wordt geconfronteerd met zeer pijnlijke details over de laatste momenten van haar kinderen. Haar advocaat benadrukte dat zij vooral wilde weten hoeveel haar dochters hebben geleden en dat de zaak voor haar een enorme emotionele belasting vormt.
Aan het einde van zijn verhoor sprak Vanhaverbeke zelf zijn spijt uit. Hij verklaarde dat hij nog vaak aan zijn kinderen denkt en dat hij beseft hoe verschrikkelijk zijn daden waren. Daarbij zei hij: “Het spijt me, maar ik kan de klok jammer genoeg niet meer terugdraaien.”
Op 1 oktober 2026 bereikten de pleidooien in het assisenproces hun beslissende fase. De procureur-generaal en de verschillende advocaten kregen de gelegenheid om hun standpunten voor de jury uiteen te zetten. Daarna kreeg ook Chris Vanhaverbeke het laatste woord, zoals gebruikelijk is in een assisenproces.
Na de pleidooien en zijn laatste verklaring trok de volksjury zich terug voor de beraadslaging over de schuldvraag. De twaalf juryleden moeten afzonderlijk beoordelen of de beschuldigingen bewezen zijn. Wanneer er een beslissing over de schuld wordt genomen, volgt vervolgens het verdere juridische verloop van de zaak.
De uitspraak over de schuldvraag wordt in de loop van de dag verwacht. Indien de jury tot een veroordeling komt, volgt daarna nog een afzonderlijke bespreking over de strafmaat, waarbij de jury samen met de beroepsrechters beraadslaagt. Daarmee komt een bijzonder zwaar en emotioneel assisenproces stilaan in zijn beslissende fase.
