Remco Evenepoel liet tijdens de finale van de GP Montréal opnieuw zijn temperament zien. Terwijl Quinn Simmons vooraan een aanval plaatste, probeerde de Belg zich aan de rechterkant van de weg beter te positioneren. Net op dat moment liet Toms Skujiņš, ploegmaat van Simmons bij Lidl-Trek, zich uitzakken en maakte hij met zijn elleboog duidelijk dat hij naar de zijkant wilde. Beide renners kwamen vervolgens met elkaar in contact.

Evenepoel reageerde onmiddellijk: hij sloeg hard met zijn linkerhand op het stuur en keek achterom om zijn frustratie duidelijk te maken. Of Skujiņš bewust in de weg reed, valt moeilijk te bewijzen. Het kan evengoed een ongelukkige manoeuvre zijn geweest in een nerveuze finale. Dat Evenepoel zich ergerde, is dus begrijpelijk, maar de heftigheid van zijn reactie zorgde achteraf opnieuw voor discussie.

Critici zien temperament als zwakke plek

Een deel van de wielerfans vindt dat Evenepoel zichzelf met zulke uitbarstingen geen dienst bewijst. Vooral richting het WK kan het volgens hen gevaarlijk zijn wanneer rivalen merken hoe gemakkelijk hij geïrriteerd raakt. Bastin Vincent vat die kritiek scherp samen: “Hij verliest altijd zijn kalmte, vaak met goede reden.” Het probleem is volgens die redenering niet noodzakelijk dat Evenepoel ongelijk heeft, maar dat zijn emoties hem energie en concentratie kunnen kosten op cruciale momenten.

Sommige fans opperen zelfs dat rivalen bewust vervelend gedrag zouden kunnen gebruiken om hem uit zijn ritme te halen. Ook het woord “onsportief” viel in reacties op sociale media. Met een zwaar WK in aantocht, waarin tactische rust essentieel wordt, kan die emotionele kant dus zowel kracht als zwakte blijken.

Anderen waarderen uitgesproken karakter

Tegelijk krijgt Evenepoel opvallend veel steun. Een deel van het publiek vindt dat wielrennen juist aantrekkelijker wordt door renners die hun emoties niet verbergen. Een supporter vatte die visie treffend samen: “Ik heb liever iemand zoals hij, iemand met karakter.” Ook Renaud Breban noemde Evenepoels reactie begrijpelijk. Opmerkelijk is dat Isaac Del Toro en Paul Seixas, de nummers één en twee van de GP Montréal, achteraf ogenschijnlijk grapten over de woede-uitbarsting.

Voor Evenepoel wordt het richting het WK daarom vooral zaak om de positieve kant van zijn temperament te benutten: agressiviteit en adrenaline kunnen hem helpen om een koers open te breken, maar alleen zolang frustratie zijn beslissingen niet gaat beïnvloeden. Met de regenboogtrui als grote doel zal hij dus niet minder strijdlustig moeten worden, maar mogelijk wel iets beheerster.