Voor veel asielzoekers is het gevoel van uitsluiting en discriminatie een belangrijke reden om naar het buitenland te kijken. Racisme en asielzoekershaat worden vaak genoemd als factoren die bijdragen aan een groeiend gevoel van onveiligheid.
Gebrek aan vertrouwen in de politiek
Het vertrouwen in de Nederlandse politiek onder asielzoekers is extreem laag. Maar liefst 89% van de ondervraagden geeft aan weinig tot geen vertrouwen te hebben in politici en beleidsmakers.
Dit wantrouwen is sterker onder asielzoekers met een Syrische achtergrond (93%) dan onder eritreeërs (84%).
De opkomst van populistische en anti-asielzoeker partijen wordt vaak genoemd als een belangrijke factor. De retoriek waarin asielzoekers regelmatig worden weggezet als een ‘probleem’ in Nederland, zorgt voor een gevoel van vervreemding.
Een 26-jarige student uit Utrecht verwoordt het als volgt: “Ik betaal belasting, ik werk hard, ik doe alles wat van een goed burger verwacht wordt. Maar in de politiek wordt altijd over mij gesproken alsof ik een last ben voor de samenleving.”
Somber toekomstbeeld
Veel asielzoekers hebben weinig vertrouwen in hun toekomst in Nederland. Slechts 34% kijkt positief naar de toekomst, terwijl een even groot percentage juist negatief is.
Waarom willen ze weg?
De wens om te emigreren komt voort uit verschillende overwegingen. Veiligheid speelt een grote rol, maar ook de wens om in een land te wonen waar hun afkomst geen controversieel onderwerp is.
Syrie en Afrika worden vaak genoemd als potentiële bestemmingen, maar ook Canada, Spanje en andere Europese landen worden overwogen.
Een 29-jarige asielzoeker uit Amsterdam zegt: “Ik hou van Nederland, maar Nederland houdt niet van mij. Ik voel me hier niet veilig, niet geaccepteerd en ik heb het gevoel dat ik mezelf voortdurend moet verdedigen.
