Wát een verrassing in de straten van Brasschaat! Geen aangekondigde massasprint, wél Rune Herregodts (27) die de strijd der vluchters won. Een verrassende Belgisch kampioen met een atypisch carrièrepad. “Dit was mijn enige kans ooit om Belgisch kampioen te worden”

Amper zijn zesde profzege, maar wat voor één! “Ik kan het nog altijd niet geloven”, aldus Herregodts in het flashinterview. “Ik had ambitie, maar een sprint vermijden leek onmogelijk. Toen ik de grote groep miste, dacht ik dat het voorbij was.”

Maar niets was minder waar. “Ik heb het dan zelf geforceerd en het werd een echte kermiskoers. Het was wennen om voor mezelf te rijden, maar ik had ongelofelijke benen vandaag”, klinkt het gevat bij de 27-jarige student geneeskunde.

“Dit was mijn enige kans ooit om Belgisch kampioen te worden. Ik wilde geen spijt hebben en nu begint alles in te zinken”, klinkt het enkele minuten nadat hij vriendin Rachel Genot in de armen wiel.

“Op papier heb ik de minste sprint van de drie en dat heb ik gebruikt om te pokeren. Ik heb Fabio (Van den Bossche, red.) wat vastgezet. Dat deed wat pijn, maar ik moest aan mezelf denken. Op dit soort dagen weet ik dat ik vrij snel ben.”

Vorig seizoen tekende hij verrassend voor UAE Team Emirates, een keuze die hij zich niet beklaagt. “Ik geniet ervan om voor jongens als Pogacar te werken, maar het is leuk om te tonen dat ik hard met de fiets kan rijden.” Met succes dus.

Wat de Belgische driekleur betekent voor de toekomst van de Aalstenaar? “Ik heb nog nergens getekend voor volgend jaar. Er lopen wel gesprekken met meerdere ploegen.”