Wout van Aert mocht zaterdag opnieuw de groene trui aantrekken, maar na de podiumceremonie waren het vooral zijn twee zoontjes die de aandacht trokken. Papa had voor allebei een cadeau mee, al viel dat niet bij iedereen even goed in de smaak.
Twee cadeaus, één grote voorkeur
De podiumceremonie van Wout van Aert in de Vuelta leverde niet alleen mooie beelden op vanwege zijn groene trui. Na afloop zorgde onze landgenoot zelf voor een minstens zo vertederend tafereel.
Van Aert had voor zijn twee zoontjes allebei een cadeautje meegebracht. Georges, de oudste van de twee, kreeg een knuffelbeer in handen. Jerome, de jongste, kreeg op zijn beurt een drinkfles.
Op papier een mooie verdeling waarbij beide kinderen iets kregen. Maar wie naar de beelden kijkt, kan moeilijk naast de blik van Jerome kijken.
Die oogjes zeggen genoeg
De jongste zoon lijkt namelijk niet helemaal overtuigd van zijn geschenk. Terwijl Georges zichtbaar met de knuffelbeer aan de haal gaat, lijken de ogen van Jerome vooral richting het speelgoed te gaan.
Of hij daadwerkelijk jaloers was op zijn grote broer, weten we uiteraard niet. Maar zijn blik zorgt wel voor een bijzonder herkenbaar familiemoment. Het lijkt er sterk op dat de drinkfles op dat ogenblik toch net iets minder aantrekkelijk was dan de zachte knuffelbeer.
De organisatie van de Vuelta deelde het moment zelf op sociale media met een veelzeggende omschrijving: “Het mooiste podiumsmoment.”
Papa Van Aert had andere plannen
Voor Van Aert was het ondertussen een bijzonder succesvolle dag. De Belg mocht na de podiumceremonie opnieuw de groene trui aantrekken en kon die mooie prestatie vervolgens vieren met zijn gezin.
Toch lijkt de aandacht van zijn zoontjes maar gedeeltelijk naar de sportieve prestaties van hun papa te zijn gegaan. Voor kinderen van die leeftijd zijn een knuffelbeer en een drinkfles nu eenmaal belangrijker dan de strijd om een leiderstrui.
En dus ontstond na de ceremonie een tafereel dat heel wat minder met wielrennen te maken had dan de rest van de dag. Georges kreeg het cadeau waar Jerome mogelijk ook zijn zinnen op had gezet.
Wie kreeg uiteindelijk zijn zin?
Of er achteraf thuis nog onderhandeld, geruild of misschien zelfs geruzied werd over de knuffelbeer, blijft voorlopig een mysterie. De beelden stoppen voordat we kunnen ontdekken hoe het verhaal afloopt.
Maar de gezichtsuitdrukking van Jerome zorgt alvast voor de nodige speculatie. Misschien was hij helemaal tevreden met zijn drinkfles en kijken we er simpelweg te veel in. Misschien dacht hij op dat moment echter maar één ding: waarom krijgt mijn broer die beer?