Het eerste persoonlijke succes van deze Ronde van Spanje is een feit voor Wout van Aert. Onze landgenoot hijste zich in de groene trui na een nieuwe dag in de aanval. Toch bracht die dag ook een wrang gevoel met zich mee. Want zat er niet meer in voor de Kempenaar?

De specialiteit van het huis: een zogenaamde ‘K0 attack’ – kilometer nul en dus meteen van bij de officiële start – van Wout van Aert. We zagen het hem al vaker doen in grote rondes. Hij bleef tot in de absolute finale in de kop van de koers, met de groene punten aan de tussensprint als voornaamste doel.

De Kempenaar toonde zich sterk op de beklimmingen, en pakte aan die tussensprint de beoogde volle buit. Op dat moment leek het al duidelijk dat de renners vooraan ook voor de ritzege zouden strijden. Alleen bleek dat besef bij Van Aert zelf niet aanwezig te zijn.

Het moet gezegd dat hij met Eddie Dunbar, die verrassend vroeg moest lossen, Tobias Halland Johannessen en de uiteindelijke dagwinnaar Andreas Leknessund wel enkele betere klimmers bij zich had.

Zichzelf gefopt

Toch stelde Van Aert achteraf verrassend dat hij meer had moeten geloven in zijn kansen op de ritzege. “Tijdens de rit besefte ik misschien te laat dat er ritwinst in zat”, vertelde hij bij VTM.

De renner van Visma-Lease a Bike was er op dat moment immers van overtuigd dat er nog renners van achteruit zouden komen. Uiteindelijk gebeurde dat niet.

“Ik hoopte gewoon met een goede voorsprong aan de slotklim te beginnen, zodat ik nog top vijf kon rijden en zoveel mogelijk punten kon pakken. Het verbaasde mij dat ze achter mij ook allemaal kapot zaten.”

Mogelijk liet Van Aert zo dus een kans op de ritzege liggen. De groene trui vormt wel een mooie troostprijs. “Ik ben blij dat ik aan de leiding sta en niet alleen de trui mag dragen. Het doel is ook om deze trui tot aan het einde te dragen, maar het is nog lang en het zal zeker niet simpel worden”, besloot hij.