Tussen alle grote kanonnen was hij zonder twijfel de grootste verrassing van de dag. Jarno Widar reed in de zware bergetappe naar Andorra mee met kleppers als Felix Gall en Primož Roglič en maakte zijn stunt helemaal af met een tweede plaats in de sprint. Alleen Tadej Pogačar was buiten bereik. “Ik ben héél trots op mezelf. Dit is een kinderdroom.”
Na de onaantastbare Pogačar verscheen er zowaar een Belgisch vlaggetje in de uitslag van de derde etappe. Widar overleefde een loodzware dag met drie beklimmingen van eerste categorie en wist zich uiteindelijk te handhaven in een groep met verschillende klassementsmannen.
Goed gevoel
Op de voorlaatste klim moest de jonge Belg aanvankelijk een klein gaatje laten. Widar raakte echter niet in paniek en koos ervoor zijn eigen tempo te blijven rijden. In de afdaling wist hij opnieuw aansluiting te vinden, waarna hij zich mocht opmaken voor een sprint met enkele grote namen.
“Ja, het voelde best wel goed”, keek Widar na afloop zichtbaar tevreden terug op zijn prestatie. Toch kende de Belg geen vlekkeloze dag. “Aanvankelijk was het nochtans wat zoeken naar het ritme. Toen Pogi ging, heb ik voor mijn eigen tempo gekozen. Zo kon ik terugkeren.”
Op de Coll d’Ordino, de voorlaatste klim van de dag, kreeg Widar het opnieuw lastig. “Daarna kreeg ik het wel lastig op de Coll d’Ordino. Het was moeilijk om mijn ritme te vinden. Maar toen kwamen we terug in de afdaling en wist ik dat die laatste knikjes me beter lagen.”
Widar verrast met sprint tussen de klassementsmannen
Vanaf het moment dat hij opnieuw aansluiting vond, begon Widar ook te geloven in een bijzondere uitslag. De Belg wist dat de finale hem beter lag dan de pure klimmers in zijn groep en besloot zijn kans te wagen in de sprint. “Ik ben geen pure klimmer, eerder een puncher”, legde Widar uit. “Voor mijn gewicht heb ik dus wel een sprintje in huis. Al wist ik wel dat ik met snelheid van langs achteruit moest komen, want het was een lopende bocht.”
Dat plan bleek uitstekend te werken. Widar wachtte zijn moment af en kwam vanuit het wiel met veel snelheid naar voren. Onder meer Gall en Oscar Onley moesten hun meerdere erkennen in de jonge Belg, die uiteindelijk als tweede over de finish kwam.
Alleen Pogačar bleek een maatje te groot. De Sloveen reed op de slotklim iedereen uit het wiel en pakte met ruime voorsprong de ritzege, maar daarachter mocht Widar zich tot de grote winnaar van de dag rekenen. “Ik ben héél trots op mezelf en tegelijk heel vereerd dat ik hiertussen mag rijden”, glunderde hij. “Dit is een kinderdroom.”
De tweede plaats smaakt bovendien naar meer. Widar wil zich voorlopig nog niet vastpinnen op een specifiek doel in de rest van de Vuelta. “Wat er nu nog volgt? Ik ga het dag per dag bekijken. En als ik me goed voel, hoop ik nog eens zo’n uitslag te rijden.”
