Jenno Berckmoes heeft de koninginnenrit van de Renewi Tour 2026 op zijn naam geschreven. De Belg van Lotto-Intermarché reed op de slotklim naar de Vesten in Geraardsbergen weg van Alec Segaert en hield vervolgens stand. Achter hem sprintten Jasper Philipsen en Olav Kooij naar de tweede en derde plaats. Dankzij een opvallende inspanning van ploeggenoot Arnaud de Lie wist Philipsen bovendien de schade in het klassement beperkt te houden. Berckmoes neemt de leiderstrui over.

Na de ritzeges van Jonathan Milan en Jasper Philipsen stond vrijdag de traditionele koninginnenrit van de Renewi Tour op het programma. Vanuit Celles trok het peloton al vroeg de Vlaamse Ardennen in, met onder meer de Trieu-Knokteberg, Paterberg, Hotond, Oude Kruisberg en Berg ten Houte op het menu. De eerste passage over de Vesten in Geraardsbergen kwam er op ongeveer zeventig kilometer van de finish, waarna de finale nog meerdere zware hindernissen bevatte.

De massale valpartij van donderdag had bovendien zijn sporen nagelaten. Jonathan Milan, Simone Consonni, Taco van der Hoorn, Kasper Asgreen, Amaury Capiot en Corbin Strong konden niet meer verder, terwijl ook vrijdag de nodige renners tegen het asfalt gingen. Onder anderen Loe van Belle, Owain Doull, Filippo Baroncini, Davide Ballerini en Davide Formolo kwamen ten val.

LEES OOK: Philipsen komt met veelzeggende reactie na winstVroege vluchters krijgen weinig ruimte

Voorin probeerden Julius Johansen, Frederik Frison en Michiel Lambrecht het peloton voor te blijven. Het drietal kreeg iets meer dan twee minuten voorsprong, maar met de zware finale in het vooruitzicht was duidelijk dat de vluchters voor een loodzware opdracht stonden. In de voorlaatste lokale ronde kwam er vanuit het peloton bovendien een nieuwe groep op gang met Niklas Behrens, Martin Svrcek en Lorenzo Milesi.

De achtervolgers sloten veertig kilometer voor de finish aan bij de kopgroep, maar lang konden zij niet genieten van hun avontuur. Vlak voor het ingaan van de laatste ronde werd het peloton opgeschrikt door een nieuwe zware valpartij. Vlad Van Mechelen en Magnus Sheffield moesten de koers verlaten, terwijl ook onder anderen Huub Artz, Tiesj Benoot, Menno Huising en Paul Lapeira erbij betrokken waren. De val zorgde voor de nodige breuken in het peloton, net voor de laatste passage over de Muur van Geraardsbergen.

Berckmoes en Segaert slaan toe

Op de Muur werd de beslissing vervolgens voorbereid. Jenno Berckmoes en Alec Segaert trokken samen over de top en wisten een klein gaatje te slaan. Achter hen ontstonden verschillende achtervolgende groepjes, maar niemand slaagde erin om het duo meteen terug te halen. Berckmoes en Segaert pakten bovendien belangrijke bonificatieseconden in de Groene Kilometer op de Bosberg.

Ook Laurence Pithie probeerde nog naar de twee leiders toe te rijden, terwijl het in het uitgedunde peloton opvallend stilviel. De aanwezige sprintersploegen hadden weinig zin om het gat dicht te rijden en daarmee Philipsen in een uitstekende uitgangspositie voor de dagzege te brengen. Daardoor konden de twee leiders hun voorsprong tot diep in de finale verdedigen.

Pithie werd op de Denderoordberg uiteindelijk ingerekend, maar Berckmoes en Segaert begonnen met nog altijd een kleine voorsprong aan de laatste kilometers. Het peloton kwam wel dichter, maar de achtervolging kwam te laat echt op gang. Aan de voet van de slotklim naar de Vesten maakte Berckmoes vervolgens optimaal gebruik van zijn sterke benen.

De Lotto-renner plaatste zijn beslissende versnelling en kreeg Segaert uit het wiel. Berckmoes reed vervolgens met alles wat hij nog in de tank had richting de finish en zag zijn inspanning beloond worden met de overwinning. Daarmee sloeg hij bovendien een fraaie dubbelslag: naast de ritzege is hij ook de nieuwe leider in de Renewi Tour.

Achter hem kwam het peloton in de slotmeters nog bijzonder dichtbij. Opvallend genoeg was het ploeggenoot Arnaud de Lie die het meeste werk verzette in de achtervolging. De Belg trok de groep op de Vesten op gang en loodste zo ook Philipsen richting een belangrijke klassering. De uittredend leider wist uiteindelijk nog tweede te worden, voor Kooij, en verloor daardoor slechts enkele seconden op Berckmoes.